Старобългарски речник
ласкань 
ласкань -ꙗ ср Ласкаене, ласкателство, лъст лютъ бо бѣаше  раꙁлѫенъ. ово ласканмꙿ тѣшааше С 86.24 ꙁапрьва ѹбо льшташе хъ ласканмъ С 86.27 алеѯандръ глагола не льст сꙙ кнꙙꙁѹ. ꙗко послѹшаѭ твого ласканꙗ С 156.8—9 Изч С Гр ϑωπεία ласкан Нвб ласкание книж остар ОА ВА НГер Срв ласкаене ЕтМл АР