Исторически речник
съкаꙁател҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
съкаꙁательсъкаꙁателꙗ, съкаꙁателѣсъкаꙁателюсъкаꙁательсъкаꙁателꙗ, съкаꙁателѣсъкаꙁателемь, съкаꙁателемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
съкаꙁателсъкаꙁателюсъкаꙁателе, съкаꙁателсъкаꙁатель, съкаꙁателъсъкаꙁателемъ, съкаꙁателемь, съкаꙁательмъ, съкаꙁательмьсъкаꙁателѧ, съкаꙁателе
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
съкаꙁател, съкаꙁателꙑсъкаꙁателхъ, съкаꙁателхьсъкаꙁателꙗ, съкаꙁателѣсъкаꙁателюсъкаꙁателема
съкаꙁател҄ь -ꙗ м Тълкувател; човек, който разяснява се смокв мноꙁ съкаꙁателе рѣшꙙ о ждовьстѣ съборѣ прложенѣ бꙑт С 346.13 Изч С Гр ἑρμηνεύς Нвб Срв сказвач остар ОА ВА НГер ЕтМл