Исторически речник
свѣттел҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
свѣттельсвѣттелꙗ, свѣттелѣсвѣттелюсвѣттельсвѣттелꙗ, свѣттелѣсвѣттелемь, свѣттелемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
свѣттелсвѣттелюсвѣттеле, свѣттелсвѣттель, свѣттелъсвѣттелемъ, свѣттелемь, свѣттельмъ, свѣттельмьсвѣттелѧ, свѣттеле
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
свѣттел, свѣттелꙑсвѣттелхъ, свѣттелхьсвѣттелꙗ, свѣттелѣсвѣттелюсвѣттелема
свѣттел҄ь -ꙗ м Този, който носи светлина; светоносец [образно] господь свѣттел҄ь мо  съпасъ мо. кого ѹбоѭ сꙙ С 235.22—23 Изч С Гр φωτισμός Нвб светител ОА ВА АК ЕтМл БТР АР Срв [про]светител