Исторически речник
правл҄ень  [+]
NnOsNngsNndsNnisNnlsNnOp
правлен, правленьправленꙗ, правлена, правленьꙗправленю, правленѹ, правленьюправленмь, правленьмь, правленмъ, правленьмъ, правленмь, правленмъправлен, правлень, правленправленꙗ, правлена, правленьꙗ
NngpNndpNnipNnlpNnOuNnGu
правлен, правлень, правленеправленмъ, правленьмъ, правленмь, правленьмь, правленмъ, правленмь, правленомъ, правленамъправлен, правлень, правлен, правленмправленхъ, правленьхъ, правленхь, правленьхь, правленхъ, правленхьправлен, правленьправленю, правленѹ, правленью
NnDu
правленма, правленьма, правленма, правленма
правл҄ень -ꙗ ср 1. Правило, ръководен принцип, предписание да хранш тꙑ мѣрꙑ.  данааго т правьнꙗ раскаꙁш С 383.10—11 // Манастирски устав сце епскѹпьство невол҄еѭ прмъ. правьнꙗ рънорꙁъскааго жтꙗ не ꙁмѣн С 280.16—17 2. Справедливост, правда жеꙁлъ правеню. жеꙁлъ цръствѣ твоего Е 6б 15—16 Изч Е С Гр κανών εὐϑύτης правьн правен Нвб правление остар ВА