Исторически речник
подражател҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
подражательподражателꙗ, подражателѣподражателюподражательподражателꙗ, подражателѣподражателемь, подражателемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
подражателподражателюподражателе, подражателподражатель, подражателъподражателемъ, подражателемь, подражательмъ, подражательмьподражателѧ, подражателе
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
подражател, подражателꙑподражателхъ, подражателхьподражателꙗ, подражателѣподражателюподражателема
подражател҄ь -ꙗ м 1. Подражател; лице, което следва примера на някого  не бѫд мнѣ подражатель. слабомѹ  грѣшьномѹ. глѧщѹ вьсегда  не творѧщѹ нкогⷣа же Р II 1.10 2. Сподвижник, последовател аꙁъ же вашего събора мол҄ѫ ѡ мѫенц ... подражател҄е хръстов С 67.14—15 потъшта сꙙ ... съпсат. на ... съпасен  ѹспѣхъ потаѭштмъ. ꙗкоже  нѣмъ подражател҄емъ таковꙑѧ о хѣ благодѣт С 271.30—272.1 Изч С Р Гр μιμητής ζηλωτής Нвб подражател остар ОА ВА ЕтМл БТР АР РБЕ