Исторически речник
обадтел҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
обадтельобадтелꙗ, обадтелѣобадтелюобадтельобадтелꙗ, обадтелѣобадтелемь, обадтелемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
обадтелобадтелюобадтеле, обадтелобадтель, обадтелъобадтелемъ, обадтелемь, обадтельмъ, обадтельмьобадтелѧ, обадтеле
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
обадтел, обадтелꙑобадтелхъ, обадтелхьобадтелꙗ, обадтелѣобадтелюобадтелема
обадтел҄ь -ꙗ м Виновник, причинител въꙁъпьѭ л ꙁовꙑ то боѭ сꙙ. да како бе сѣмене дѣтштѹ обадтел҄ь бѫдѫ С 240.17—18 нѣ нктоже дѣтштꙋ обадтел҄ь. лꙿма не матъ родꙙ сꙙ вьсѣавъшааго  С 240.19 Изч С Гр κατήγορος [вар. πατήρ] Нвб обадител ЕтМл