Исторически речник
гѹбтел҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
гѹбтельгѹбтелꙗ, гѹбтелѣгѹбтелюгѹбтельгѹбтелꙗ, гѹбтелѣгѹбтелемь, гѹбтелемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
гѹбтелгѹбтелюгѹбтеле, гѹбтелгѹбтель, гѹбтелъгѹбтелемъ, гѹбтелемь, гѹбтельмъ, гѹбтельмьгѹбтелѧ, гѹбтеле
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
гѹбтел, гѹбтелꙑгѹбтелхъ, гѹбтелхьгѹбтелꙗ, гѹбтелѣгѹбтелюгѹбтелема
гѹбтел҄ь -ꙗ м Лице, което носи, създава нещастия, страдания, злини; изтребител, гонител ꙇ ꙁбѣгъ съмръті. ѭже гѹбітель наведе на ећюптѣні вьсѧ К 6b 35 въера съвѧꙁанъ бꙑвааше. дьнесь нераꙁдрѣшенꙑм ѫꙁамі. съвѧꙁаетъ гѹбітелѧ К 13а 28 страшенъ кꙿто мꙿнꙙ сꙙ ратꙿнкъ мъ сꙑ  гѹбтель С 35.25—26 агрколаѹ воводѣ сѫштѹ. гѹбтелю сѫштѹ сверѣпѹ С 68.28 ѹѻлѹсїа же тъ бѣ. мѹжь ꙗрь  жестоаш. жестокꙿ бо нѣкꙑ бѣше  гѹбтель Нед 608v.11. К С Гр λοιμός [ὁ] ὀλέϑριος [ὁ] ὀλοϑρεύων τύραννος Нвб губител книж остар ОА ВА МлБТР ЕтМл ЕтБАН РБЕ