Исторически речник
въꙁдател҄ь
[+]
| Nmos | Nmgs | Nmds | Nmas | NmEs | Nmis |
| въꙁдатель | въꙁдателꙗ, въꙁдателѣ | въꙁдателю | въꙁдатель | въꙁдателꙗ, въꙁдателѣ | въꙁдателемь, въꙁдателемъ |
| Nmls | Nmvs | Nmop | Nmgp | Nmdp | Nmap |
| въꙁдател | въꙁдателю | въꙁдателе, въꙁдател | въꙁдатель, въꙁдателъ | въꙁдателемъ, въꙁдателемь, въꙁдательмъ, въꙁдательмь | въꙁдателѧ, въꙁдателе |
| Nmip | Nmlp | NmOu | NmGu | NmDu | |
| въꙁдател, въꙁдателꙑ | въꙁдателхъ, въꙁдателхь | въꙁдателꙗ, въꙁдателѣ | въꙁдателю | въꙁдателема |
въꙁдател҄ь
-ꙗ
м
Този, който дава отплата, възмездие [в християнството — Бог]
раꙁбонкъ ... ждовьска ѹкоренꙗ небрѣже. вьꙁꙙ мръ вьсь ѹтелꙗ. вьсего мра владꙑкѫ поꙁнавъ. достоно дастъ поклонен. то протвѫ томѹ мъꙁдамъ вьꙁдател҄ь. любвꙑ ьстемь добродѣѭштмъ хс
С
427.11
Изч
С
Гр
ἀποδότης
вьꙁдател҄ь
Нвб
въздател
книж
остар
МлБТР
ЕтМл