Исторически речник
благодател҄ь  [+]
NmosNmgsNmdsNmasNmEsNmis
благодательблагодателꙗ, благодателѣблагодателюблагодательблагодателꙗ, благодателѣблагодателемь, благодателемъ
NmlsNmvsNmopNmgpNmdpNmap
благодателблагодателюблагодателе, благодателблагодатель, благодателъблагодателемъ, благодателемь, благодательмъ, благодательмьблагодателѧ, благодателе
NmipNmlpNmOuNmGuNmDu
благодател, благодателꙑблагодателхъ, благодателхьблагодателꙗ, благодателѣблагодателюблагодателема
благодател҄ь -ꙗ м Този, който дарява блага, милости; благодетел цсре ѩꙁкъ ѹстоѩтъ мъ.  обладаѭште м благодателе нарцаѭтъ сѧ М Лк 22.25 Изч М Калка от гр εὐεργέτης Нвб благодател ВА МлБТР