Речник на Патриарх Евтимий
растаат
[xml]
растаат
, растааѭ
, растааеш
несв
(1)
Разсейвам, разпръсквам.
свѣтꙿ бо на ꙁемл вьсїа, ср(ь)дца вьсѣмь ловѣкѡм просвѣщающ свѣтло бѣсовскꙋю мранꙋю растаающї̆ нощь
Теоф
272.7