Речник на Патриарх Евтимий
просходѧ
[xml]
просходѧ
, -ѧ
прил
(1)
Който става, случва се.
Оупованїе бо ѹбѡ наѹаеть къ прѣднемѹ подвженїю, паметꙿ же прѣмлеть къ надежд просходещее подвженїе
I Никод
217.21