Речник на Патриарх Евтимий
облаьнъ
[xml]
облаьнъ
, -ꙑ
прил
(1)
Облачен, който се отнася до облак.
тъ ѹслышааше хь въ стлъпѣ обланѣ глаголааше мь, ꙗко хранѣахѫ ꙁаповѣд єго
ЙП
191.13