Речник на Патриарх Евтимий
боголюбьнъ
[xml]
боголюбьнъ
, -ꙑ
прил
(1)
Който обича Бога, боголюбив.
Слышах твоеѫ дѹшѫ боголюбны нравъ пѹстынно въселенїе невещестъвное аггельское прѣбыванїе
ЙР
18.25