Речник на Патриарх Евтимий
благодѣтьнъ
[xml]
благодѣтьнъ
, -ꙑ
прил
(3)
Който носи или създава блага; благодатен.
Вьсѫдꙋ бѡ юдесы прѡсїа. вьсѫдꙋ лꙋѧ распрѡⷭтрѣть блгⷣтныѫ. вьсѧ ѻꙁар ꙁемныѧ кѡнцѧ
Петк
80r.17
Твоа рака блгⷣтныѧ тѡть стрꙋѫ. бѣсѡвскыѫ ѿгонⷮ плькы
Петк
81r.27
ꙗко облак бѡ осѣн върѫеннѫѧ себѣ паствѫ каплѣм благод(ѣ)тным тѣх орос ср(ъ)дца
ЙП
200.33