Речник на Патриарх Евтимий
ꙁѧщьнъ    [xml]
ꙁѧщьнъ , -ꙑ прил (1) Който притежава достойнство, доблест, достоен, доблестен. Аꙁъ ꙋбѡ нмже прпⷣбнѫѧ сїѧ мнѧ ѿ древнⷯ  нарѡтыⷯ с͠тхъ ѻстаѫщѫ. аще бѡ вь дѣанⷯ рееть кто тѣхъ ꙁѧщны,  сїа дѣанї рад прѡсїа Петк 74v.22