Речник на Патриарх Евтимий
ꙁѧщьнъ
[xml]
ꙁѧщьнъ
, -ꙑ
прил
(1)
Който притежава достойнство, доблест, достоен, доблестен.
Аꙁъ ꙋбѡ нмже прпⷣбнѫѧ сїѧ мнѧ ѿ древнⷯ нарѡтыⷯ с͠тхъ ѻстаѫщѫ. аще бѡ вь дѣанⷯ рееть кто тѣхъ ꙁѧщны, сїа дѣанї рад прѡсїа
Петк
74v.22